Vietnam

WAUW wat is Vietnam een geweldig land!! Ik ga mijn best doen om kort samen te vatten wat voor moois ik de afgelopen maand gedaan en gezien heb. Allereerst moet ik er weer bij vermelden dat het lastig is om via woorden of foto’s over te brengen hoe het hier is. Hoe vaak heb ik wel niet met mijn fotocamera klaargestaan om het prachtige uitzicht vast te leggen, om vervolgens de foto weer te verwijderen omdat het in real life gewoon zoveel mooier is. Toch zal ik zeker weer wat foto’s bij dit reisverslag toevoegen, zodat jullie toch een beetje een indruk krijgen. 

Ik begon mijn reis in Ho Chi Minh, een grote chaotische stad in het zuiden van Vietnam. Ik zat in een ontzettend leuk hostel waar ik direct veel mensen leerde kennen en heb hier 4 dagen doorgebracht. Ho Chi Minh heeft een mix van geschiedenis, streetfood, marktjes en uitgaansleven. In het War Museum kwam ik erachter hoeveel invloed de Vietnamoorlog vandaag de dag nog heeft. Vanwege het giftige agent orange gas dat tijdens de oorlog gebruikt is worden er tientallen jaren later nog steeds kinderen geboren met geestelijke en lichamelijke afwijkingen. Ook heb ik een bezoek gebracht aan de Cu Chi Tunnels waar de Vietnamezen zich vroeger schuil hielden voor de Amerikanen. Je kon zelf ook 130 meter door één van deze tunnels lopen. Deze was zelfs iets verbreed voor de toeristen en nu al ontzettend smal, bijna niet voor te stellen dat zij hier vroeger dagenlang verbleven. Na Ho Chi Minh ben ik naar Mui Ne afgereisd, een klein plaatsje aan de kust waar ik de witte en rode zandduinen heb bezocht en verder even heerlijk van de zon heb genoten aan het strand en het zwembad. Vervolgens in Da Lat een dag canyoning gedaan. Abseilen van de rotsen, springen van 11 meter hoog en glijden van de watervallen, ik vond het geweldig! 

En toen kwam ik in Hoi An terecht, ik denk mijn favoriete stad in Vietnam. Er hangt een heerlijk sfeertje en ‘s avonds gaan honderden lampionnen aan waardoor de stad mooi verlicht wordt. Ik kwam hier ook weer 3 Nederlandse meiden (Ronja, Kelly en Lotte) tegen die ik eerder in Vietnam al had ontmoet en ben vervolgens tot het einde van Vietnam met hen meegereisd, super gezellig! In Hoi An is mijn backpack denk ik wel 3 kilo zwaarder geworden. Je kunt hier namelijk onwijs goed shoppen en bij één van de vele tailors kleding op maat laten maken. Ik had besloten niet al te veel te kopen, maar ging na 4 dagen toch verder met 2 nieuwe bikini’s, een kort broekje, een lange broek, een jumpsuit en een tas. Gelukkig was ik mijn andere kleren na 3 maanden reizen aardig zat, dus wat vernieuwing was ook wel een keer welkom. Vanaf Hoi An zijn we met de scooter over de Hai Van Pass naar Hue gescooterd. Een tocht van ongeveer 160 km waarbij zelfs de wind tijdens het rijden niet voor verkoeling kon zorgen, maar de tocht was prachtig. In Hue heb ik samen met Ronja geprobeerd een abandoned waterpark binnen te sneaken. Je schijnt geluk te moeten hebben met de bewaker, omdat hier eigenlijk geen toeristen naar binnen mogen. Na 3 pogingen achterna te zijn gezeten en terug te zijn gestuurd (zelfs tegen betaling zei meneertje nee) lukte het dan toch om binnen te komen, yehesss. Het is een groot waterpark waar eigenlijk alles kapot is, de muren zijn bespoten met graffiti, een grimmig sfeertje hangt en waar je ‘s avonds zeker niet alleen rond wilt lopen. 

Meer naar het noorden werd het helaas wat kouder en regenachtiger in Vietnam, maar de natuur wordt er wel een stuk mooier op. Allereerst Phong Nha bezocht, waar we na ook weer een prachtige weg scooteren in een mega grote grot terechtkwamen waar we wel een kilometer doorheen konden lopen. De volgende dag zijn we door de regen naar de Duck Stop gefietst. Deze plek wordt als nummer 1 op Tripadvisor aanbevolen, maar is toch zeker niet mooier dan de caves. Toch snap ik waarom het op nummer 1 staat, want wat hebben wij gelachen daar. Allereerst ga je als ‘duck leader’ met een bakje voer rennen en debiele geluidjes maken, waarbij de eenden achter je aan komen rennen. Vervolgens moet je van je voeten een kommetje maken waarbij ze het eten tussen je voeten gooien, wat uitmondt in een voetmassage door tientallen eenden (wat vooral heel erg kietelt en op je lachspieren werkt). Tot slot moet je een eend vasthouden en in het water gooien voor good luck. Ik stond een beetje ongemakkelijk met die eend in mijn hand en vond het eigenlijk zielig om hem te gooien. Uiteindelijk dacht ik hem daarom beter zachtjes te kunnen gooien wat ertoe leidde dat mijn eend op het gras in plaats van het water belandde. Arm beestje, geen good luck voor mij dus gok ik. Ik laat de filmpjes ooit nog wel eens zien voor wie interesse heeft, ik denk dat dit zo'n gevalletje was van 'je had erbij moeten zijn'. 

Vanwege het weer heb ik besloten wat sneller door naar Hanoi te gaan, maar deze stad heeft niet veel indruk op mij gemaakt. Nóg meer scooters en constant getoeter waar je knettergek van wordt. Ook weinig highlights, dus niet echt spectaculair. Daarnaast gingen we een avond uit en stonden we letterlijk twee meter voor ons hostel toen de telefoon van Ronja uit haar handen werd gegrist door iemand op een scooter. Tevergeefs zijn we erachteraan gerend, maar die kregen we natuurlijk nooit meer terug. Anderhalve week later, heel wat uurtjes gedoe en twee geblokkeerde creditcards verder (die hebben ze ook weer via via weten te scammen) lijkt het dan eindelijk allemaal geregeld om een nieuwe iPhone in te stellen.
Gelukkig maakte de Ha Giang Loop in het noorden van Vietnam veel goed. We hebben 4 dagen met zijn zessen door de prachtige natuur getourd op een semi-automatic motorbike (sorry mam en pap, het was toch geen scooter, but I'm still alive). Als je me in Nederland had gevraagd of ik dit zou doen had ik 100% zeker nee gezegd, maar achteraf ben ik maar wat blij dat we het gedaan hebben en na even oefenen had ik het zo onder de knie. Wat was dit mooi en gaaf om te doen zeg. Onderweg kom je schattige kindjes tegen die naar je zwaaien en je een high five willen geven. Ook bijzonder om te zien dat kinderen hier al op jonge leeftijd mee helpen op het land met scherp gereedschap en met zware tassen de heuvels op lopen. Tijdens het rijden heb je genoeg stof om over na te denken en besef je, ondanks dat wij niet zulke mooie natuur hebben, toch wel hoe goed we het in Nederland hebben!
In de laatste week in Vietnam heb ik Halong Bay, geregistreerd op de werelderfgoedlijst van UNESCO, bezocht, wat mij eerlijk gezegd wat tegenviel (misschien omdat het bewolkt was). Tot slot gisteren afgesloten met een groot Koningsdagfeest in Hanoi waar 250 Nederlanders zich verzameld hadden om de verjaardag van de koning te vieren. Een Nederlandse reisorganisatie had dit georganiseerd en een mooie locatie afgehuurd waar we ook gratis mochten eten en drinken, heel nice. Een mooie afsluiting van Vietnam al zeg ik het zelf. Ook zag ik hier Aiive (het meisje waar ik mee door Thailand had gereisd) weer, wat super leuk was.
Momenteel ben ik op weg naar Laos met een 25 uur durende busrit, zin in! Ik heb trouwens mijn vliegticket naar Nederland geboekt, dus 3 juni kom ik weer terug naar ons koude kikkerlandje. Aan de ene kant onwijs leuk om iedereen weer te zien, maar voorlopig ben ik blij dat ik eerst nog 5 weekjes hier in Azië mag genieten. 

Daaaag!